Προχθές μάθαμε το τι συμβαίνει με τα χρέη στους νομούς Θεσσαλονίκης και Χαλκιδικής με τις ΔΕΥΑ να χρωστούν πολλά εκατομμύρια ευρώ στη ΔΕΗ, που φυσικά λόγω του δημόσιου χαρακτήρα της εξακολουθεί να παρέχει ρεύμα, όπως πιθανόν δεν θα έκανε ένας αμιγώς ιδιώτης πάροχος και όπως ενδεχομένως δεν θα έκανε ούτε η ίδια η ΔΕΗ εάν επρόκειτο για έναν ιδιώτη πελάτη.
Σημειώστε τη σημερινή εικόνα των χρεών μόνο προς τη ΔΕΗ από τις ΔΕΥΑ του νομού Θεσσαλονίκης:
Η ΔΕΥΑ Βόλβης χρωστάει 4,136 εκατ. Ευρώ προς τη ΔΕΗ, η ΔΕΥΑ Θερμαϊκού 2,6 εκατ., προς τη ΔΕΗ, η ΔΕΥΑ ΘΕΡΜΗΣ 4,65 εκατ., η ΔΕΥΑ Λαγκαδά 7 εκατ. Η ΔΕΥΑ Πυλαίας Χορτιάτη 1,7 εκατ., η ΔΕΥΑ Χαλκηδόνας 1,12 εκατ., η ΔΕΥΑ Ωραιοκάστρου 2,23 εκατ. και η ΔΕΥΑ δήμου Δέλτα, μόλις 1.000 ευρώ και κάτι. Συνολικά 23,7 εκατ. Ευρώ!
Ένα ποσό διόλου ευκαταφρόνητο!
Μάλιστα μάθαμε από την ίδια την ΔΕΗ αλλά και από το υπουργείο Ενέργειας και περιβάλλοντος πως τα συνολικά χρέη των ΔΕΥΑ της χώρας προς τη ΔΕΗ προσεγγίζουν τα 450 εκατ. ευρώ!
Μόνο που η υδροδότηση, η άρδευση και η αποχέτευση είναι υπηρεσίες πρώτης γραμμής, επειδή αφορούν τόσο την επιβίωση και την ποιότητα ζωής των ανθρώπων όσο και το περιβάλλον.
Ακόμη κι αν αύριο το πρωί η κυβέρνηση υποχωρούσε πλήρως και ο χάρτης των ΔΕΥΑ της χώρας παρέμενε ως έχει, δεν υπάρχει ούτε ένας στοιχειωδώς λογικός άνθρωπος στην Ελλάδα που να πιστεύει ότι οι δήμοι είναι οι κατάλληλοι φορείς για να διαχειριστούν τον… κύκλο του νερού.
Όπως δεν ασχολούνται με την ηλεκτροδότηση, τις επικοινωνίες και τα βασικά μεταφορικά δίκτυα της χώρας.
Αντίθετα οι πάντες αντιλαμβάνονται πως εάν φτάσει ο κόμπος στο χτένι και το πρόβλημα της λειψυδρίας γίνει καθημερινό, όλη η ευθύνη θα πέσει από τους ίδιους τους δήμους στις πλάτες του κράτους, με την αυτοδιοίκηση βασικά να καταγγέλλει ολιγωρία και να ζητάει άμεσες λύσεις εξπρές, ώστε το νερό να μην κόβεται αρκετές ώρες την ημέρα,.
Όπως συνέβαινε στα τέλη της δεκαετίας του 1970!
Όταν είχαμε νερό και δεν ξέραμε να το διαχειριστούμε….
Θ. Πεταλωτής
